Wednesday, December 1, 2010

SENTIMENTAL VALUE

Tayong mga pinoy ay sadyang mapagpahalaga sa mga bagay-bagay na ating natatanggap.Lalo pa kung ang isang bagay ay galing sa ating mahal sa buhay.Hindi natin ito ipinagpapalitsa magkano mang halaga.Ito ang tinatawag na sentimental value.Marami ang nagtataka kung bakit tayong mga pilipino'y kapag bumili ng isang bagay,halimbawa ay cellular phone,ang pinaglumaang cellular phone ay hindi naman itinatapon o ipinamimigay.Sa halip na kahit wala maliit lang ang isang bagay,ay nagagawan pa rin natin ng paraan para muling magamit sa halip idispatsa.Kapag bumili ng bagong sapatos,ang pinaglumaan ay hindi magawang itapon.Kahit wala na itong swelas ay pilit parin ginagawan ng paraan para lang maisuot ito.Ang singsing na binigay ng ating kapartner sa buhay,hinding hindi natin ito hinuhubad saan man tayo magpunta.Magkaroon man ito ng diprensiya at sabihing hubarin pansamantala upang ipagawa ay hindi payag ang ating kapartner upang hubarin ito.Katwiran para na ring binalewala ang taong nagbigay sayo sa sandaling hinubad mo ito.Maging sa mga magnobyo pa lamang ,maraming bagay ang pinapahalagahan.Ang damit na galing sa nobyo/nobya ay hinding hindi papayag na ipahiram kahit sa kanyang kapatid.Magkasamaan man ng loob ang magkapatid pero ganito tayo kung magphalagasa mga bagay na may sentimental value.Pero sa mga matagal ng nagsasama ,masasabi ba nating mayroon pa silang sentimental value?Maaari noong unang panahon,kapanahunan pa ng ating mga ninuno.Pero sa trend ngayon,mukahang nawawala na rin ang pagpapahalaga natin na tinatawag na sentimental value.Nagagawa ng isanlaang sing sing na tanda ng pag-iisang dibdib.Ang mga kagamitang ipinundar ay naibabanta na rin.Dahil sa kahirapan at kakapusan sa pinansyal na bagay.Kahit ang mga punong itinanim ng ating lolo sa talampakan ,pinuputol na matayuan lamang o mapalawak lang ang bahay sa isang lote.Nagiging praktikal na tayo,hindi na uso ang sentimental value.

Thursday, November 25, 2010

Lagi na lang napapagkamalan

November 22, 2010 dakong alas nueve ng umaga ay nagtungo ako sa Famous Logistics na matatagpuan sa 28th flr. Trident Tower,Sen. Gilpuyat Avenue Makati City Philippines para ifollow up ang aming kargumento kung puwede na ba itong ilabas ng BOC.Pagkapasuk ko sa establisiyimento..Xt: madam import po..receptionist: sir kuha ka muna po ng number.xt:ah ok salamat madam.Import incharge: number 08 Spurway Enterprises.Xt:Yes ako po..kunin ko ung billing nitong shipment ko..Ng makita ng nasa import ang aking mga dokumento at nakita ang aking apelyido at pirma ay agad silang nagtanong...import: sir kaano ano mu si sir marasigan ng customs?? xt:ah pinsan ko un,,import:eh si mam nerisa  po??xt:ah tita ko yun...import:ah broker ka din ba sir??xt:hndi (naiinis na sumagot,likas na kasi sa akin   ang ugali ng  pagkasuplado).Matagal tagal din ang aking pinaghintay sa lugar na iyon sa kadahilanang wala pa daw ung pipirma ng mga dokumento kong dala para maipasa  na at mairelease na ang mga kargamento.Panay ang kulit ko sa import,kapag hindi kasi yun narelease nung araw na iyon ay magbabayad na naman kami ng panibagong "demmurage " and "warehousing charges".Import: Spurway Enterprises!!! xt: ay salamat natawag din (sigh).At ng makuha ko na ang aking mga dokumento ay agad akong nagtungo sa POA (Port of Manila).Agad kong ifinile ang aming Entry.(Madaming proseso pa ang nangyari) Ng Pabalik na ako ng aming opisina,sa aking paglalakad ay napagkamalan naman akong seaman.Manong: training sir??xt: hindi po kakatapos ko lang po last week!!(payabang kung sagot) Manong: eto sir calling card,bka may mga kasamahan ka pang magtetraining(tnt naicip ko tuloy sina jin,jey,mp,jason at jeff).

Monday, November 22, 2010

biglaan at nagulat

Umagang umaga...bigla akong nagsing sa katok sa bintana hindi sa pinto,at pagbukas ko ay si michelle pala,ang aking kaibigan.Agad nya akong pinaligo para pumunta sa JERUSALEM isang Arabic Restaurant kung saan naghihintay pala dun ang mommy at daddy niya na kadarating pa lamang galing bangsang ISRAEL,ilang araw para lang imeet ako.Walking distance lang ang nasabing restaurant malapit sa aking tinutuluyan.Agad akong naligo at nagbihis...matapos ang ilang minuto ay tumulak na kaagad ako sa nasabing Arabic Restaurant.Pagkadating ko doon ay bigla akong kinabahan sa kadahilanang sa unang pagkakataon ko pa lang mamimeet ang kanyang mommy at daddy.Pagpasok ko ng nasabing restaurant ay agad akong bumati sa kanila xt: "hello po,musta po?" mommy sandra: ok lang,bakit hndi ka pumunta sa bataan noong party? xt: ah..bc po kc ako masyado,pacensya na po..sa despidida na lang po ninyo ako pupunta."Hndi ko makausap ang daddy nya,hindi ka ako marunong mag hebrew at isa pa nag eenjoy ito sa paghithit buga ng "SISHA"at sa puntong un the waitress gave me the menu for my order,at agad naman akong umorder ng "QURMA" isa sa mga paborito kong  arabic food.Pagkatapos namin kumain ay daglian din akong nadpaalam sa kanila para umuwi at kunin ang aking gamit papunta ng BUREAU of CUSTOMS (nagtetraining ulit kasi ako 3times a week) para malaman ko ang mga pagbabago sa BOC simula ng umupo ang panlabing limang presindente g pilipinas.

Wednesday, October 13, 2010

UNEXPECTED (Oct. 10, 2010)

Pagkagising ko,naligo at nagbihis para pumunta sa Robinsons Place Ermita para kumain at bumili ng h akoair wax sa Bench.Ng matapos ang mga iyon umuwi din kaagad ng habang papalabas na ko ng robinson ay may nakasalubong ako,tingin sya ng tingin sa akin. Habang papalayo na ako ay nakatingin pa din siya.Tumigil ako saglit kunwari nagtetext ako,paglingon ko ay papalapit na pala siya sa akin,ng katabi ko na sya sabi ko ("kilala mo ba ako??) Hindi kasi may kamuka ka eh (sabi pa nya).Pagkatapos ng mga sandaling iyon ay kinuha na nya ang number ko at ibinigay ko naman.Mula ng magbigayan kami ng number ay magkatext kami hanggang hating gabi at napag usapan namin na magkita kami sa MOA ngaung darating na sabado.Ito na nga ba ang patunay na kusang dumarating sa buhay ang tunay pag-ibig?

Monday, October 11, 2010

ASUS LAPTOP & GLOBE BROADBAND (OCT. 04, 2010)

10:30 am ang usapan para magkita sa festival mall alabang,pero anung oras na kami nagkita ni jey 1:30 na ng hapon.Ng magkita kami ni jay sa festival mall ay pumunta muna kami sa hypermarket para bumili ng bachus,(wala kasi akong energy) at kumain nadin kami sa aking paboritong kainan ang PAOTSIN.(Walng sahrkfin) kaya pork na lng ang inorder namin.Pagkatapos naming kumain ni jay ay nagtungo na kami sa globe business center para bumili ng Broadband si jey para sa kanyang laptop.Medyo may katagalan din ang aming pinaghintay sa nasabing transaction,at habang naghihintay kami ay pany naman ang tawag ko sa aking mother uoang ipabatid sa kanya na kasama ko si jey at doon ako matutulog sa kanila sa Mabuhay City Cabuyao,Laguna Philippines.Ng Makuha na namin ang broadband ni jey ay nagtungo naman kami sa CDrking para bumili ng mga gadets si jey.Bigla kaming sumingit,at nagalit yong matanda,(matanda: may pila!!!)(jey and xt: ay may pila ho ba?)Napahiya pa kami.Nang makumpleto na min ang mga gadgets ni jey ay dumaan naman kami saflit sa red ribbon para bumili ng cakes at pagkatapos dun ay agad na din kaming pumunta sa terminal.Panay ang masid namin ni jey sa mga dumaraan habang naghihintay kami ng van,pintas dito pintas doon.tnt.Isa na lng ang kulang sa van at aalis.Ng biglang sinabi ng isang pasaherong babae (Manong ilan pa ho ba ang kulang???Babayaran ko na lang para makaalis na tayo!!!) Wow hndi na lang nagtaxi si ate.Habang nasa byahe kami ay katext namin si jefferson upang kitain na lng namin sa kanto ng mabuhay para kasabay na namin siya papaunta s house nila jay.Ang bilis bilis nya,pagkatext lumarga na...haha matagal tagal din syang naghintay sa amin ni jey.Pag kadating namin sa bahay,nagpahinga ng konti at inayos na namin ang laptop ni jey,mejo matagl tagl din ang aming ginugol na oras sa pagcopy ng back up.Habang nag baback up ay naghahain nman ang beloved siter ni jey para sa aming hapunan at nagsaby saby naman kaming kumain.Pag katapos kumain balik ulit sa computer,testing ng internet connection,facebook,ym,dowloads at  ng matapos ay gad na din umuwi si jeff.Matagal tagal din kaming nagkakalikot ng lapto at pagkatapos ay natulog na din.

Tuesday, September 7, 2010

MANILA OCEAN PARK (SEPT. 06, 2010) Biglaan

                       The Manila Ocean Park is an oceanarium in Manila, Philippines. It is owned by China Oceanis Philippines Inc., a subsidiary of China Oceanis Inc., a Singaporean-registered firm that has operated four oceanariums in China. It is located behind the Quirino Grandstand at Rizal Park. It opened on March 1, 2008.[1] In terms of floor space, the 8,000 square metres (86,000 sq ft) oceanarium is larger than the SentosaUnderwater World oceanarium in Singapore, and features a 25 metres (82 ft) underwater acrylic tunnel.     
The Manila Ocean Park has already begun, but there are still sections of the park that are still undergoing construction and development. The layout of the Manila Ocean Park shows how the whole establishment would appear once it is fully operational.
First Phase – Oceanarium had its soft opening date on March 1, 2008.
Second Phase – includes the marine-themed mall and the hotel, theme park, outdoor pools, restaurants which are soon to open in mid to late 2008. The four-star Hotel H20 Manila opened its doors in 2009 and boasts a distinctive, fresh style and outstanding service. With just 147 rooms over three floors, the Hotel H20 revitalises guests with beautiful interiors, first-rate facilities and superb comfort. Rooms offer views over Manila Bay, the city, or the marine life of the Hotel H20 aquarium.
Third Phase – the open marine habitats which are set to open in the second quarter of 2009.

General Sections of the Manila Ocean Park

Oceanarium:
Sections of MOP Oceanarium
  1. Agos (Flow) – a rainforest motif complete with 8 tanks of freshwater fishes.
  2. Bahura (The Reef) – exhibition of artificial corals in 48 tanks
  3. Laot (Fishing Ground) – features big fish and Eagle-spotted rays in a long tank.
  4. Buhay na Karagatan (Living Ocean) – the main attraction of the oceanarium is a 25-meter long walkway tunnel with 220-degree curved acrylic walls similarly seen in Ocean Park Hong Kong, Underwater World in Singapore, Siam Ocean World in Bangkok, Thailand and Aquaria KLCC in Kuala Lumpur, Malaysia. The difference between MOP's is a 220-degree curved tunnel as compared to the standard 180-degree curved tunnels seen in other Asian countries.
  5. Kalaliman ( The Deep ) - showcases marine animals found in the deepest parts of the Philippine's waters
  6. Pagi (Sting Ray)– variety of rays fly over while you're under this unique Overhang Tank.
  7. Pating (Shark) – features several species of shark.Acquatica Musical Fountain:
    Manila's tallest musical fountain as tall as 120 feet high and the largest water and laser show consisting of over 1,600 water nozzles; fabulous water, music, lights & special effects; backed by live performance; night attraction Wednesday to Sunday 7:00 pm.
    Marine Life Habitat:
    Sea lions performance, soon to open on September 2010
    Concourse Plaza:
    The Concourse Plaza houses big events like concerts, performances and product launches for the whole year.
    Marine-Themed Mall:
    The first marine-themed mall in the Philippines which houses 25 restaurants where customers can enjoy Manila's beautiful sunset, and even dine al fresco. The mall also features 30 unique stores.
    Open Water Marine Habitat:
    The Open Water Marine Habitat is an outdoor swimming pool with diving facilities where visitors go snorkeling or diving.

    History

    The MOP is owned by China Oceanis Philippines Inc., a subsidiary of China Oceanis Group Ltd (COG). It is a company that specializes in the investment, building, and operation of public aquarium/oceanarium attractions. The Group currently owns and operates two Underwater World facilities in China, specifically in the cities of Chongqing and Qinghuangdao, China. Through years of operating and design experience, the Group now possesses an experienced team of specialists capable of providing end-to-end services to the developer and operator of public aquarium/oceanarium facilities.
    Past projects:
  8. Nanjing Underwater WorldNanjing, China
  9. Tai Ping Yang Underwater WorldBeijing, China
  10. Xinao Underwater WorldQinghuangdao, China
  11. Chong Qing XinAo Underwater WorldChongqing, China
  12. Sahara Star HotelMumbai, India[2][3]

    References

                                                                                                

Wednesday, August 4, 2010

LAKBAYAN (JULY 30-AUGUST 01, 2010) BAGUIO CITY PHILIPPINES

Bago pa man sumapit ang ika 30 ng Hulyo 2010 ay matagal na naming napagplanuhang magbabarkada ang pag akyat sa Baguio City,kung saan kasakulukuyang nainirahan si Ms. Reana B. Paguio.Hulyo 30 ganap na alas 4:00 ng madaling araw ay agad akong nagtungo sa guadalupe makati para kitain ang aking matalik na kaibigang si jason.Nang mga sandaling iyon ay agad naman syang nandodoon at nauna pa siya sa akin.Kumaen kami sanndali sa chowking at habang kumakain kami ay katext ko naman si jay at mp para sa updates.5:15 am ay nagtungo na kami sa Cubao (Victory Lines ).At agad din naman kaming nakarating at agad kaming nagtungo sa ticketing officwe para alamin ang schedule ng biyahe..Makalipas ang ilang minuto ay dumating naman si mp habang katext ko naman si jay at jin.Ng makalipas ulit ang ilang minuto ay agad din namang dumating si jay at jin at basang basa ng pawis si jin sa kadahilanag sumayaw daw ang kanilang team at tumakbo daw siya sa pagtakas.Ng makumpleto na kami sa terminal ay agad na kaming bumili ng ticket.Habang naghihintay kami ng bus na babiaje ay nagtungo muna kami sa 7-11 upang bumili ng tubig,snacks at iba pang pagkain,sa kadahilanang mahaba daw ang biaje( 6-7 hours).9:00 am ay tumulak na ang sinansakyan naming bus at habang naglalakbay kami ay panay ang masid namin sa aming mga dinaraanan at may kasamang kulitan ang bawat isa.Pampanga,Tarlac,Pangasinan,yan ang mga bayan na aming tinahak at at sumunod naman ang Baguio.Habang binabagtas na namin ang daan patrungong Baguio ay nakaramdam ako ng takot at kaba paakyat na kasi ito.Sabi kasi ng mga magaulang ko ay napakadelikado daw ang mga daan papunta sa lugar na iyon.Iyon kasi ang pangalawang beses ko na makakrating sa bayang iyon,bata pa kasi ako noong unang marating ako sa lugar na iyon.Ng medyo malapit na kami ay tinawagan na ni mp si yanah "mp: hello yanah malapit na kami! yanah: ok cge text ka pag dumaan nakayo sa may tunnel then pag nakita nyo na ung petron,malapit na kayo.Sa sobrang excited ay agad namang pumara si mp ng makita na nya ang petron.mp: bababa natayo at agad naman kaming tumayo lahat at binitbit ang maing mga dala-dalahan.Manong Suello Village po? Conductor :malayo pa!. Natawa na lang kaming lahat sa aming ginawa.Makalipas ang ilang minuto ay nakababa din kami sa aming sinakyang bus at nakaabang naman sa amin si ms. reana.Habang naglalakad na kami papasok sa nasabing villlage ay kwentuhan naman kami ng mga nangyari habang naglalakbay kami at mga kalokohan namin.At last nakarating na din kami sa bahay na aming tutuluyan,maganda yong bahay at maaus naman ang pasilidad,3 rooms at 3 comfort rooms with heaters.Pag katapos naming ayusin ang aming mga dala dalang gamit ay agd kaming nagkuhanan ng ng pictures,sa loob pa lng ng aming tinuluyan ay sobrang masisiyahan ka na sa sobrang ganda ng bawat apligid nito.Pag katapos ng mga sandaling iyon ay napagdesisyoonan ng aming pangkat na pumunta sa s"Session Road" Kung saan matatagpuan ang isang kilalang Fast Food dahil sa napakamurang pagkain at napakadaming servings ng bawat order.Sumakay kami ng jeep (minimum fare php 9.00) nagulat ako,kala ko kasi php 7.00 lng,at agad naman akong nagtanong kay ms. yanah "ganito talaga dito" sambit niya.Habang sakay kami ng jeep patungong session road ay panay ang kulitan naming magbabarkada sa jeep(napatingin tuloy sa amin ang mga pasahero).
Session Road is the main thoroughfare of the city and the center of Baguio's commercial establishment. This is where you will find department stores, banks, movie houses, and bazaars. There are also some hotels, bakeries, restaurants, newspaper stands, bookstores, boutiques, cafes, and studios along Session Road.

Local residents, students in the different schools and universities in the city and visitors alike spend most of their free time just going up and down Session Road. It is a place to go window shopping, looking at people, or just taking a leisurely walk during a cool and quite afternoon or evening. Visitors should take note that residents of Baguio City are predominantly Catholics and when the Angelus (a Catholic devotion in honor of Annunciation and Incarnation) is supposed to be recited in the evening at 6:00 o'clock, a loud continuous siren is heard all over the city to remind everyone about it. At Angelus time, all vehicles come to a full stop, even in the middle of the road. Similarly, pedestrians also stop and bow their heads in prayer and then greet each other "good evening" at the end of the siren. This custom is probably only unique in Baguio City and not similarly observed in other parts of the country.
At ng makarating na kami ng session road,naglakad,tumawid,umakyat ng overpass,bumaba at nag lakad ulet,umakayat ulet ng overpass at bumaba na naman,lumakad ulet at natunton na namin ang nasabing fast food.Welcome Good Taste Restarant! Yes mam,sir? At agad naman kaming binigyan ng Menu for orders.2 orders of butter chicken,fried rice,sotftdrinks and pancit.Yan ang mga pagkaing aming inorder.Habang nag hihintay kami ng orders ay panay ang kwentuhan namin at picture taking.poase dito,pose doon.Sa wakas adumating na ung inorder namin,tnt ang dami kasing tao.At sabay sabay na kaming lumafang ng mga nasabing pagkain.Pag katapos naming kumain ay napagusapan naman namin na magtungo sa Burnharm Park para mamasyal.Walking distance lng naman iyon sa nasabing lugar.Ng makarating na kami sa burnham park.
Burnham Park is centered around a man-made lake located at the heart of the city. It was named after the city's planner, Daniel Burnham. The park is a favorite place of local residents and visitors alike. There are different facilities for recreation and relaxation that are available in the park. You can row a boat, have a picnic, attend an outdoor concert, watch a football game, go biking, or just take a leisurely stroll around the park.

At the southern end of the park is a circular skating rink where skates can be rented. There are also tennis and basketball courts, a few restaurants, outdoor kiosks, a children's playground, and an orchidarium where various kinds of plants, trees and flowers are sold. Chairs and benches are distributed around the park for those who just want to sit down and relax.

The football field at the eastern side of the park is sometimes used for parades, carnivals, concerts, political rallys
Burnham Park is centered around a man-made lake located at the heart of the city. It was named after the city's planner, Daniel Burnham. The park is a favorite place of local residents and visitors alike. There are different facilities for recreation and relaxation that are available in the park. You can row a boat, have a picnic, attend an outdoor concert, watch a football game, go biking, or just take a leisurely stroll around the park.

At the southern end of the park is a circular skating rink where skates can be rented. There are also tennis and basketball courts, a few restaurants, outdoor kiosks, a children's playground, and an orchidarium where various kinds of plants, trees and flowers are sold. Chairs and benches are distributed around the park for those who just want to sit down and relax.

The football field at the eastern side of the park is sometimes used for parades, carnivals, concerts, political rally
, and for display booths during special events and activities. On certain Sundays and some special occasions, cadets of the Philippine Military Academy perform a parade and review or a silent drill exhibition at the field. Just after the big earthquake that hit the city in 1990, many of its residents fled their homes for fear of aftershocks and temporarily set camp in this field. Burnham Park is an ideal place for taking photographs and a visitor should bring along a camera when going to the park. If in case you forget to bring a camera during your visit, there are commercial photographers in the park who can take your pictures. Pictures are usually delivered to you within just a few hours. It is best to determine and agree on the fee for the services of the photographer and the cost of the photographs before committing yourself to one.
Konting masid sa kapaligiran at nagtungo naman kami sa "SM Baguio".At doon naman naiisipan ng kasama naming si Jason na bumili ng tsinelas (ang tagal pumili) nung araw ding iyon at inabutan pa kami ng malakas na ulan at agad din namang humina.Habang Naghihintay kami na mawala ang ulan ay panay ang harutan namin dahil sa aming maga nakikita.At tumigil na naga ang ulan pero may kasama parin na ambon at dumerecho naman kami sa "Sunshine Supermarket "para bumili ng aming hapunan at inumin na rin (matador,ice tea,tuna,cornbeef atbp).Nakakatuwa kasi tulad na lang noong nakita kong mantika,para syang galing sa freezer,sa sobrang lamig ng klima doon.Pagkatapos naman sa supermarket na iyon ay umuwi na kami.Sumakay ng jeep (pay as you sakay).At ng ngalalakbay na kami patungo na sa aming bahay na tinuluyan ay bigla na namang bumuhos ang napakalakas na ulan.Dumaan muna kami sa mini store ng suello villge para bumili ng mineral h20(1 gallon) at binuhat naman ito ni jayson.Pagkadating namin sa aming inokupang bahay ay agad akong nagpalit ng damit para ayusin ang aming mga pinamiling mga pagkain (hapunan). Nag-saing,nag luto ng corned beef  at tuna at pagkaluto ay sabay-sabay na kaming naghapunan(late kumain si jason,naligo pa kasi,hindi pala kami sabay sabay).Pagkatapos naming maghapunan ay nag inuman na kami,kantahan  gamit ang mahiwagang "Magic Sing ni Reana".Shot ko,shot na jay,shot ni yanah,shot ni mp at paikot-ikot na shot.Kanta ko,kanta ni yanah,kanta ni mp,kanta ni jay at kanya kanyang kanta,habang nasa dining table naman si jason at jin(hindi namin alam kung ano pinag uusapan nila).Pagkatapos ng toma namin ay isa-isa na kaming umakyat para matulog para na rin maaga kaming magising.PANGALAWANG ARAW namin ay nagtungo naman kami sa "Baguio Catholic Cathedral Church".The Baguio Catholic Cathedral Church is the biggest church in baguio and is the center of religious activites such during the holy week when thousands of devotees from metro manila and the provinces come up to the city.During sundays and other special holidays  ofv the catholic church,you will find vendors along the stairway and also the church's open selling flowers,baloons,news paper,sweeptakes tickets,candles,rosary beads and other religious articles.Right after we're visited the baguio catholic church ay nagtungo naman kami sa "Mines View Park.
There is no doubt that the Mines View Park is one of the most popular and most visited park in the city. From the observation deck of the park a breathtaking panoramic view of Benguet's gold and copper mines and the surrounding mountains unfolds before you. It is a spectacular sight to behold and should not be missed when visiting Baguio.
The park is usually the next stop taken by most visitors after seeing the Mansion or Wright Park. To reach the observation deck, you need to go down a winding stone-covered stairway which is just close to the parking area. One should be careful when ascending or descending the stairway just after a rain as the steps can be very slippery. There are a few benches at the promontory where you can sit down to rest and enjoy the view. For a few pesos you can rent a binocular and there are also some commercial photographers around just in case you want to have your picture taken. A visit to the park should also be planned earlier during the day as the view may not be visible when the fog starts to move in during the afternoon. However, this occurs only on certain months of the year.
There is no doubt that the Mines View Park is one of the most popular and most visited park in the city. From the observation deck of the park a breathtaking panoramic view of Benguet's gold and copper mines and the surrounding mountains unfolds before you. It is a spectacular sight to behold and should not be missed when visiting Baguio.
The park is usually the next stop taken by most visitors after seeing the Mansion or Wright Park. To reach the observation deck, you need to go down a winding stone-covered stairway which is just close to the parking area. One should be careful when ascending or descending the stairway just after a rain as the steps can be very slippery. There are a few benches at the promontory where you can sit down to rest and enjoy the view. For a few pesos you can rent a binocular and there are also some commercial photographers around just in case you want to have your picture taken. A visit to the park should also be planned earlier during the day as the view may not be visible when the fog starts to move in during the afternoon. However, this occurs only on certain months of the year.After naman  sa  mines view ay tinungo naman namin ang "The Mansion".
The Mansion is located on the eastern part of the city along the Leonard Wood Road and right across from Wright Park. It was built in 1908 for U.S. governor-generals and was destroyed in 1945 during the battle for the liberation of the Philippines.
The Philippine government later rebuilt and improved the structure in 1947 and since then it has been used by various Philippine presidents whenever they come up to Baguio for their official visits and engagements. The Mansion served as the seat of the Second Session of Economic Commission of Asia and the Far East in 1947. It has also been the site of first meeting of the South East Asia Union which was popularly known as the Baguio Conference of 1950 which was conceived and convened by President Elpidio Quirino.
The elaborate main gate of the Mansion is said to be a replica of that at Buckingham Palace in London. Vehicles entering the compound pass through a great circular driveway and it is usually open only when the Mansion is used for an official function or activity. With its beautiful gardens and a well-manicured lawn, it is a favorite site for sightseeing and picture taking. Inside the Mansion is a mini museum housing memorabilia and works of art collected over its years of occupancy by the former presidents. Within the compound and adjacent to the Mansion is a two-story building which serves as the official residence of the Philippine President in Baguio City. A contingent of Philippine marines maintains the security of this large compound and you will see a some of them manning the guardhouse at the vicinity of the entry gate.At nagtungo naman kami sa "Wright Park" katapat lng ito ng The Mansion at ng may biglang aleng sobrang kulit (she is selling grapes) Ale: sir,grapes po bili na kayo! xt: nay madami po nyan sa kanila(kina yanah,kahit wala naman) ale: sir alm ko,pero sanan naman tangkilinkin nyo ang baguio ,ang sariling atin.(hindi na ako umimik pa baka humaba pa kasi.Habang naglalakad kami sa wright park ay may namataang isda si jason(gold fish daw yata) at nabaling naman ang attention naming lahat at meron nga.Wright Park, which is located at the eastern part of the city and fronting the main gate of the Mansion, is one of the many scenic parks in Baguio City. Its main features are a shallow elongated rectangular body of water known as the "Pool of Pines" and the park circle which is on one end of the park. Postcard-type photographs are usually taken at both ends of Wright Park and when going there it is best to bring along a camera.
Tall pine trees and decorative street lights line both sides of the access road beside the pool. There are times that you will find at the park some Igorots dressed in their native attire and regalia who are willing to pose for a photograph ... of course, for a fee. Native handicrafts are also sold at the Mansion end of the park by a few Igorot peddlers. From the park circle is a walkway which leads to a wide stairway made of stones that descend to an area where ponies are rented out. Riding a pony is a favorite among children as well as adults. The place is usually crowded with people during sunny weekends and on holidays. With an accompanying guide, there are some ponies that may be rented and taken farther out along South Drive, the Mines View Park area or to Outlook Drive. For those who intend to take out a pony, it is advisable to first agree on the hourly cost to be charged.At tinungo naman namin ang "Botanacal Garden"  "Umali kayo" Katagang igorot na ang ibig sabihin ay "tumuloy kayo".
The Baguio Botanical Garden is located east of Baguio's downtown area. You will find it between Teacher's Camp and the Pacdal Circle. Its main entrance is along Leonard Wood Road and just across the street from Gilberto's Hotel and Baguio Vacation Hotel. It is quite a large park and about the same size as Burnham Park.
Also known as the Igorot Village, the Botanical Garden features native huts typical of the type of Igorot dwellings found in the Cordilleras. The village is said to capture the ethnic spirit and cultural legacy of the Igorots and being tranquil and quiet, it is a nice place to just sit down and relax, take a leisurely stroll along its narrow and winding pathways and also enjoy the landscape where you will find numerous plants and trees.
Some years back Igorot dances and rituals were held in an improvised outdoor stage within the village. Local students go to the Botanical Garden for a day of retreat or just enjoy the outdoor environment. When visiting the Botanical Garden, you will usually find a group of Igorots at the main entrance who are dressed in their authentic native attire and regalia. They will be more than happy to pose with visitors for a souvenir picture ... of course, for a fee. There are plants that are also sold at the Botanical Garden, however, before you decide to buy any, be aware that some of these plants may not be suitable for replanting in lowland areas where the climate is much more humid and warmer than that of Baguio. Just bear in mind that the city has an average elevation of about 5,000 feet (1,524 meters) above sea level with a temperature a number of degrees lower than that of Manila and the nearby provinces in northern Luzon. It will probably be best to just admire or take a photograph of the beautiful plants and colorful flowers that are abundantly seen and grown in Baguio.Pag katapos naman sa Botanical ay muli naming binalikan ang "Good taste Restaurant para naman sa aming pananghalian.Matagal kaming naghintay sa kadahilanang sobrang dami ng tao kasi nga napakamura ng mga pagkain dito.Pagkatapos naming kumain ay nagpahinga lang kami ng konti at habang saglit nman kaming inabandona ni yanah para makipagkita sa kanayang pinsan yata un(hindi sigurado).At  a kanyang pag babalik ay may dala dala syang dessert(ube halaya)masarap naman ayon sa aming panlasa.Napagdesisiyunan namin na pumunta sa "Baguio Public Market" para mamili ng mga pasalubong namn sa aming pamilya sa pagbabalik namin sa maynila."The Baguio Public Market"
It always seems to be a must for visitors from the lowland areas to visit the Baguio Public Market before leaving the city. The market is located right at the lower end of Session Road and behind the Maharlika Center. It is here where they buy different souvenirs typical of Baguio. There are numerous other products and handicrafts sold at the Baguio public market which are brought in from other nearby provinces.
A wide variety of items are available such as fresh vegetables, strawberry jam, peanut brittle, dried tobacco, an assortment of fresh flowers, meat, Baguio sausages, fish, poultry, fruits, clothes and clothing material. You will also find native products and handicraft such as baskets, brooms, bags, brass, blankets & sweaters, woodcarving, and locally made jewelry. Fresh and sweet strawberries from nearby La Trinidad are sold at the market but these are available only on certain months of the year. From the province of Pangasinan, "bucayo" (coconut candy) and "bagoong" (salted fish or shrimp) may also be purchased.
At the upper part of the market are "carinderias" or small food stores serving delicious and inexpensive native as well as a few Chinese or western-style menu. Different native food choices are available and these include favorite dishes from the Ilocos and Tagalog regions, Pangasinan, Pampanga, Bicol, and others. These carinderias are patronized by most of the market vendors, people who work in the market, and the local residents. The Maharlika shopping complex is also an integral part of the public market and at its basement is a food court popular among students, office and retail workers in the downtown area, and low-budgetted tourists from the nearby lowlands. It operates just like any other food court in big shopping malls in Metro Manila. At its upper floors are small retail outlets selling clothing, shoes, grocery items, wood and metal carvings, and antiques. Many visitors from foreign countries shop at the Maharlika shopping complex for silver craft, shell products, wood carvings, and other kinds of native handicraft.Pagkatapos namin mamili ng mga pasalubong ay umuwi na din kaagad kami.Pagkadating sa bahay ay nakaidlip ng konti at paggising namin ay pumunta kami ni jason para  bumili ng uling.Habang naglalakad kami ni jason ay talak sya ng talak sa kanyang celphone.(may kaaway yata).Uling,gsm blue,yan ang aming binili at pagbaba naman namin ay dumaan kami sa mansion nila yanah para kunin ang vegetable salad,chocolate cake at ang iihawing balyena este bangus pala.(Matagal kaming naghintay kay yanah,ang tagal kasing lumabas).Pag kadatting namin sa bahay ay agad namang nagpasiklab ng apoy si kuya (care taker ng bahay) para sa iihawin namng bangus.At ng maluto na nag bangus ay saby sabya muli kaming naghapunan at pagkatapos ay muli kaming naginuman.Nauna na akong umakyat,sumunod si jason at nagsunuran ng lahat  dala dala ang natira naming ininum at ipinagpatuloy naman namin ito sa higaan namin na may halong takutan,kulitan at mga kwento ng kalokohan,picture ulit(naka timer ang cam) para naman magkaroon kami ng picture na buo ang aming barkada.Pagkatapos ng inuman ay agpahatid si yanah sa kanilang tahanan, at inihatid naman siya ni mp,jay,jin at jason.Nakaramdam ako ng takot kasi naiwan ako mag isa sa bahay (nagpapanggap lang kasi ako matapang).Agad din naman silang nakabalik.At sabay sabay nadin kaming natulog( maga nakainum na kasi kami.IKATLONG ARAW ay nagtungo naman kami sa Strawberry Farm" . Hindi namin alam ang sakayan papunta doon (hindi kasi namin kasama si yanah at daaglian naman siyang tinawagan at natunton din naman kaagad namin ang terminal(Php 22.00 each) ang pamasahe at hndi naman ito pay as you sakay..tnt."Welcome to Strawberry Farm" (Sponsored by Jollibee ang welcome tarpaulin) at ng marating namin ang farm ay agad namin itong pinasok at nagkuhananan agad kami ni jay ng picture.Wala pang gaanong bunga ang mga strawberries bagong tanim daw kc,ngaun pa alng daw sila nakakabangon simua nung mga nakaraang bagyo at my pailan ilan naman kaming namataa.Pagkatapos namin sa loob ng farm ay nagikot ikot naman kami sa paligid ng nasabing lugar at bumili na din kami ng gulay for only php 50.00 may instangtsalad ka na.(1 plastic bag,mixed vegetables).Si Jay naman ay nagdadalawang isip pa kung bbbli sya ng strawberry at hndi rin nagtagal ang ilang sandali ay bumili na ri naman siya.(bumili din kami ng ice cream sa cone,strawberry flavor).Naglakad na kami papalabas ng farm,habang naglalakad kami ay tinitingnan namin ang paligid at hinahanap namin ang bahay na aming tinuluyan (sa dami ng bahay ay hindi  ito namin makita hahaha).Sumakay na kami ng jeep patungo namang papuntang sa terminal nPMA (Philippine Military Academy).Habang umaandar na ang jeep ay bigla akong nakaidlip sa sobrang antok ko ay muntik na akong mauntog at nagtawawan naman sina jason,mp,jey at jin( tnt kau).Ng makarating kami sa terminal ng papuntang PMA.Ng may biglang nagtatwag na lalaki,nagtatwag pala ng customers sa kanilang buro-turo karinderia at naengganyo naman kaming kumain (gutom na kasi ang bawat bisa sa amin).Rigth after namin kumain ay ng PMA,sumakay(parang papunta ng batangas ang patungo doon).
The Philippine Military Academy (PMA) is the premier military institution of the country and is the training ground for future officers of the Armed Forces of the Phillippines. It's mission is:
"To instruct, train, and develop the cadets so that they will possess the character, the broad and basic military skills, and the education essential to the pursuit of a progressive military career."
In 1950, the Academy was transferred to a sprawling 373-hectare compound in Loakan which is ten kilometers south of downtown Baguio City. Here it found its permanent home in a fort named after the young hero of the battle of Tirad Pass, Gen. Gregorio Del Pilar.
The PMA site was developed into an ideal military training institution with facilities and infrastructure required of a growing military institution. It's rigid and unique 4-year curriculum has been designed to fit the specific needs of the major branches of service of the Armed Forces of the Philippines. Just like military academies in the United States, female cadets have also been accepted by PMA since 1993. Fort Del Pilar is one of the most visited and photographed places in Baguio City. Local and foreign tourists visiting the city always make the Academy an important part of their itinerary. It is one place one must not miss to see when visiting the summer capital. The fort is usually open to visitors during the daylight hours seven days a week. A camera is a must to have when visiting the Academy especially during most Saturday mornings when the cadet corps undergo their outdoor inspection in ranks. A parade and review at Borromeo Field follows the inspection. It is here where you will witness the marching precision of the Cadet Corps of the Armed Forces of The Philippines.Pagkatapos namin libutin ang PMA ay nagkakayayaan na kaming umuwi.Pag kadating namin sa bahay ay agad akong humaga para umidli sandali (napagod kc ako,medyo malayo kasi ung PMA.At naka idlip din sila.Ng magising ako ay gumising na din sila .Bandang  5:30 ay nagtungo kami aitaas para bumili ng aming hapunan...

Thursday, July 15, 2010

Ang Pagtakbo ni Xt,Jey,Mp at Jin sa 34th National MILO Marathon

July 03 taong dalawang libo't sampu ganap na alas sinko ng hapon,nagkitakita muli kaming magkakabarkada sa Robinsons Place Ermita.Sa shakeys kami kumaen at pag katapos namin kumaen ay nag ikot ikot muna kami para hindi magsilakihan ang mga tiyan namin.Tambay muna kami ng konti s lenovo shop hanggang sa napagakasunduan namin na pumunta na lng sa Quirino Grandstand para bisitahin ang pagdarausan ng marathon.Tumawid nag lakad,nadaanan ang american embassy,museong pambata  hanggang s nakarating kami sa quirino grand stand at dooy naabutan namanin ang pag aayus ng mga tatakbuhan at pagdarausan ng maraton..itutuloy

Ang Pagkikita ni Ms. Yanah at ni Mr. Xt

Bago pa man Mag June 25,ay nasabihan na ako ni jay at ni jin na  magkikita kita daw kami sa Robinsons Pioneer Edsa.Nagtanong ako sa kanila kung anong meron at bakit magkikita kita,sabi nila meron daw silang ibibigay sa akin.Pag ka out ko sa trabaho,natulog ako kaagad para nga maaga ako magicing,pero nag gSMS muna ako sa myx jj,at sumagot naman itong yanah ng "gud morning din!"Nireply ko naman siya,sabi ko "bakit gcing ka pa?" sabi nya "nasa gimikan pa ako".Ok hndi ko un pinancin.June 25, 9:00 am,gumicing,naligo,nagplantsa ng isusuout habang katext ko ang mga kumag na sinet up na pala ako.11:am na ako nakarating ng Robinson.Tinawagan ko kaagad si jay kung san sila.xt:"hello jay asan kau?" ,jay:"andito kami sa tapat ng max pare" at nagkita na nga kami,at nakaupo nga sila dun sa tapat ng max.Nakatayo ako sa harapan nilang dalawa,syempre tamang kulit ako."Anong meron pare bat pinapunta nyo ako dito?" tawa lng sila ng tawa ng hindi ko inaasahang ung katabi pala nilang babae na may chopstick sa ulo na naka salamin na may takip na dyaryo ang mukhaat my dala dalang bayong ay si Ms. Reanna Paguio Bautista pala,gulat na gulat ako,mga hayop talaga,sinet up ako,hindi talaga ako maka get over nung time na yun.At eto pa si MP naman ang sinunod nilang sinurpresa,pero hndi naman sa masyadong nagulat,tnt.Napagkasaunduan namin na sa Maxx na lng magtanghalian habang bitbit namin ang mga kalakal ni yantot.Umupo,namili ng kakainin,at awa ng diyos wala kaming napili.Naiisip ko na sa iba na lng kami kumainat isa isa kaming lumabas ng Maxx,hahahahaha...Nakakatawa talaga..isa isa kaming nagsipaglabasan.Matagal tagal tagal din kaming nakaupo sa maxx.Sa KFC kami bumagsak,ok naman,nabusog kaming lahat.Pagkatapos namin kumain.tamang kwentuhan ulit,habang hihintay ang lalaki sa buhay ni yanah,at dumating na nga siya,nalimutan ko yung panaglan,,hahaha.Picture taking ulit kami,syempre hndi yun mawawala.Pagkatapos nun ay nagpaalam na kami nba uwian na habang nasa loob kami ng mrt station eh nbigla naman nagtext si jason na papaunta na daw sya,panay ang silip namin kay yanah kung andun pa sila sa may labas ng rob.,para mameet nya naman si jason.Unang silip namin a,andun pa,panagalawa andun pa din,pangatlo andun pa din,pang apat wala na,kaya nagdesisyon na kami na itxt si mp para matawagan si yanah,at mnakontak na naman ni mp.Ng magkita kita kami nila jason ay agaran kaming bumaba ng mrt station pabalik sa rob at madali naman naming nakita muli si yanah at ayun nameet nya na si jason,hindi naman nameet ni  mp pero sya ang tumwag kay yana......Kwentuhan ulit,picture na naman.at pagkatapos ay nagpaalam na talaga ako na uuwi na at sumabay naman sa kin si jin,jay,at jey.

Saturday, July 10, 2010

Ang Pagpaparehistro sa 34th National MILO Marathon

Malayo pa lang ang 34th National MILO marathon ay napagkasunduan na naming magbabarkada ang pagsali sa nasabing patimpalak.June 19, 2010 ganap na alas dyis ng umaga ang nakatakdang oras  para sa aming pagkikita.Habang nasa biyahe ako papuntang s.m north ay panay na ang txt nila sa akin kung nasan na daw ako.Sa kakahintay nila sa akin ay nauna na silang nagparehistro..Ganap na 11:00 am na ng makarating ako sa nasabing lugar na aming pagkikitaan,hindi ko kasi alam yong " the block" sa S.M north Edsa.Mabuti na lang at naka-abot pa ko sa pagparehistro.Pagkatapos naming magparehistro ,napagkasunduan ng barakada na kumain na muna kami ng lunch sa karate kid. Nagtanong ako sa gwardya kung saan young karate kid "manong san po yong karate kid?" Sagot ng gwardya "ano yon?" tnt sa gwardya...bopols pala yong napagtanungan namin.Ikot kami ng ikot,hndi talaga namin makita at muli kaming nagtanong "maong san po yong karate kid?" "dun yun sa dulo sa my annex" Malayo lyo din ang aming inikot,at ng makarating kami sa my annex eh wala naman palang karate kid doon kundi tokyo tokyo.Hndi pa din kami mapakali,ikot,sakay ng escalator pataas,pababa,pero wala talaga hanggang sa napagkasunduan na lng namin na sa PIzza hut na lng kami kumain.Pagkatapos namin kumain,nagkanya kanya na kami ng desisyon na umuwi na lng,kasabay ko si jay jay at marco pauwi habang si jin naman ay umuwi na din.

Wednesday, June 30, 2010

Ang Pagbabalik ng Maynila

June 06, 2010,maaga kaming gumising para sa paghahanda sa aming pagluwas pabalik ng maynila.Nag almusal,at sabay sabay na naman kaming naligo sa aming poso,ewan ko ba dito kay jin kung bakit ayaw sumabay sa amin sa pagligo sa poso.Ayaw ciguro ipakita ang kanyang bilbil.Pagkatapos maligo syempre sabay sabay din kaming nagbihis at nag empake ng aming mga gamit,habang nagbibihis,kwentuhan na naman ng mga nakakatawng bagay bagay.Ng makapg empake na kami naming mga bagahe eh nag picture taking na naman kami,nakaugalian na yata namin ang magpalitrato at agad naman kaming inasestehan ng aking tiyo sa camera.Right after the litratuhan,ay kinuha na namin ang aming mga gamit at nagpaalam na sa aking mga magulang at at tiyo.Naglakad hanggagng makatawid at mag abang ng bus paluwas ng maynila.Agad naman kaming nakasakay (LRT Taft Buendia).Umupo,inayos ang mga gamit at nagbayad ng fair.Habang naglalakbay kami patungong maynila eh masaya naming binalikan tingnan ang mag larawan.San Pablo,Alaminos,Sto. Tomas Turbina. Yan ang mga bayang aming dinaanan at pagdating ng turbina eh malungkot na bumaba si jayjay,matagal na kc ulit bago kami magkita at magkasama sama bye jayjay ingat ka...txt txt na lang...sambit ng bawat isa.Ng makarating ang bawat isa sa kanya kanyang bahay,natulog,nagpahing at pumasok sa trabaho.

Wednesday, June 23, 2010

June 05, 2010 (Kamay ni Jesus Lucban Quezon)

Bago kami matulog,napag usapan namin na 6 oclock kami gigicing para nga sa pagpunta sa lucban.Napasarap ang aming tulog,kasi anong oras na din kasi kami nakatuog,kakawento ng mga kung ano anong mga bagay na nakakatawa.Alas siyete na kami nagising,Naghanda si nanay ng almusal,kumain,uminom ng kape at saby sabay na kaming naligo sa aming poso.
Pagkatapos maligo syempre sabay sabay din kami nagbihis,inayos ko pa ang buhok ng malanding jay,hndi marunong maglagay ng wax sa sarili nyang buhok,tnt!!!Noong nakabihis na kaming lahat,syempre sabay saby din kaming nagsapatos at sa mga puntong yon,pinahiram ko ng sapatos si jay,tnt natanggal ang swelas,haha...Pinahiram naman sya ng aking kapatid,wow parang maglalaro lng sa liga ng basketball,habang abala sa pagsasapatos ang laht,eh panay nman ang kulit ng aking bunsong kapatid na si "utoy" bunso kasi sya kaya utoy.
Ayon 8:30 na kami nakaalis ng bahay,sumakay ng bus habang naglalakbay ay panay ang masid sa mga dinaraanan namin,syempre ako ganun din,hndi pa kc ako nakakrating ng lucban since birth.Bundok Banahaw,mga patay na ilog,yan ang mga natanaw namin habang kami ay naglalakbay papuntang lucban at syempre may halo pa din ng mga kakulitan namin,natural na sa amin ang aming kakulitan,hindi na un mawawala.
Pagkadating namin ng gulang-gulang,part na ito ng Lucena City,eh nagtanong-tanong kami kung san ba ang sakayan ng papuntang lucban,salamat naman at madali aga namin natunton ang terminal.Jeep ang sinakyan namin,papauntang Kamay ni Hesus,wala kasing fx or van sa luga na iyon.php 35.00 ang pamasahe,tsk..tsk..tsk...nagulat ako kasi ang mahal ng pamasahe,so it means malayo layo pa din ang aming lalakbayin.
At sa puntong iyon,punong puno na ang jip,kulang na lang sumabit na ung driver,hindi ako nakaupo ng maayos,salamat sa aking pinaka matalik na kaibigan at kinandong ako,tnt sa kandong,nangalay ako.Kumaliwa,kumanan,umahon,lumusong, yan ang way ng papuntang lucban.Malamig ang dinaraana,parang nasa tagaytay ang lamig.
At last nakarating din kami.Pag kababa namin ng jeep eh may sumalubong kaagad sa aming ale,inalok kaagad kami ng espasol at kandila,naawa naman ako,bumili na lng ako ng kandila at pinipilit nya kami bumili ng espasol habang nagtatanong kami ng lucban lonnganisa.Uminom ng coke sakto,pahinga ng konti,then pumasok na kami sa Kamay ni Hesus Church.
Nagpicture taking kaagad,at ng di inaasahan biglang bumuhus ang ulan,pero sabi ko sa kanila blessings un at tumigil din naman kaagad.Sarado pa ang Eden Garden,pero 30 mins pa daw after b4 bubuksan,sambit ng napagtanungan naming gwardya.Picture dito picture doon,ikot dito ikot doon,kanya kanyang pose ng pagpapacture.Ayon Binuksan na ang eden garden,at agad namin kaming nagsipasok duon,nagtulos ng kandila at nanalangin.
Umakyat na kami at syempre lahat ng magagandang views doon ay hindi namin pinaligtas.Solo,dalawan tatluhan.Hindi namin magawa ang lahatang pagpapalitrato.Salamat sa nakilala naming mag mommy at nagvolunteer sila na picturan daw kami,ayon feeling close kami,kwentuhan,tanungan kung san mga lupalop nanggaling.
Nang makarating kami sa pinaka tuktok ng Eden Garden,lalo kaming natuwa,kc sobrang ganda talaga ng tanawin at nakita namin ng malapitan ang pangatlo sa pinaka malaking rebulto sa buong mundo.Tnt sa mag mommy,panay ang pashot at ganun din naman kami.Bumaba na kami ng eden garden,at habang bumababa na kami picture pa din...Hindi ko alm na binibilang na pala ng aking matalik ng kaibigan ang mga hagdanan kung ilang baytang nga ba ang mga ito....Ang taas pala 288 baytang.Pagkalabas namin ng church ay namili naman kami ng mga pasalubong,lucban longganisa,pancit hab-hab atbp...
Biglang bumuhuos ang napakalakas na ulan,mabuti na lng at nakasakay na kami ng jeep.Napansin namin na butas pala ang bubong ng jeep,sobra kaming tawa ng tawa kasi pikon na si manong,natutuluan kasi sya.Nakarating din sa sakayan ng bus pauwi sa bahay habang bitbit namin ang mag binili naming pasalubong.Sumakay na kami ng bus,(manong baya oh 4 ho,estudyante) hehe tnt sa estudyante at un nga ang binigay na tiket ni manong,nakadiskwento kami,habang naglalakbay pauwi,bumili kami ng  espasol at tubig,syempre kwentuhan na naman ng mga masasayang ala-ala.Alas Alas 3 na kami nakarating ng bahay.
Dali dali kaming pinaghain ni nanay,at dali dali din naman kaming kumaen.Nagpalit kaagad kami ng damit at tumulak na papuntang "White House" or known as pulang lupa...Naglakad kami papuntang white house in just 20 mins nakarating na kami kaagad,malapit lng kc.Tiningnan ang mgagandang views,at syempre picture taking ulit.Pagkatapos namin sa white house ay tumulak naman kami sa aming pinaka bayan ang bayan ng "Tiaong" Nilibot namin ito at doon ko itinuro sa kanila ang Bahay ni Dona Tating.Pagkatapos ng mga sandaling iyon ay tumulak na kami pauwi pero naisipan kong dumaan sa mga ninuno ng aking ina kung saan siya pinanganak at lumaki.Nadatnan namin doon ang kanyang bunsong kapatid at tiya at agad naman kaming pinaghanda ng meryenda (pop cola at biscuit). Kumustahan at kwentuhan sandali kami ng aking tiyo.Pagkatapos namin magmeryenda ay daglian na kaming umuwi dahil na rinsa sobrang pagod namin.

Tuesday, June 8, 2010

Lakbayan (June 04-0, 2010) Province of Quezon

June 04, 2010,pag ka out ko sa work,n2log lng ako ng 3hours (3am-6am) gumising din ng 6am para magprepare.Naligo,nag ayos ng mga gamit ko at siyempre dinala ko ang aking red juice na hindi ko maintindihan ang lasa nun.At sa puntong yon,katext ko ang aking mga pinakamamahal na kaibigang sina jey,jin, at xiempre ang aking bestfriend na pasaway,si jayson.Exactly 7am umalis ako ng bahay,sumakay ng jeep,taft,paco,sta. ana(medyo traffic) weekend kasi,at bumaba ako ng taft avenue cor.pedrogil para sumakay ng lrt papuntang gil puyat station kung saan kami sasakay ng bus patungo sa aking bayang sinilangan.
Panay ang text nila kung nasan na daw ako,habang si jayson naman ay nasa taxi na ng mga oras na iyon. Nauna kasi nakarating sa amin sa bus terminal si jey at si jin.7:55 ako nakarating ng bus terminal and then after 20 mins. dumating naman si jayson habang nasa convinience store naman ako at si jin,at binabantayan naman ni jey ang aming maga dala dalang mga sandata.Pag kagaling namin ng convinience store,sumakay na kaming apat sa bus,habang nakasakay na kaming apat,naicipan ni jayson na mag withdraw muna ng pera,bumaba kaming dalawa at naghanap ng ATM,Pumunta kami ng BDO,(hindi kalayuan sa terminal) at sa hindi ko inaasahan,wala na pala yung ATM sa BDO.Tsk tsk tsk.May Nakita kaming 7-11,tumawid kami sa overpass,pumasok sa 7-11 bumili ng sandwich,snacks at siyempre hindi nawawala ang tubig.Swerte naman at sa loob ng 7-11 ay may Metrobank ATM,at last nakapagwithdraw din.
Habang nasa loob kami ng 7-11,nagttx c jey,(Umalis na yong bus pare) kala ko naman eh nagbibiro lng sya.Nagmadali kami ni jayson sa 7-11,dahil pagtingin ko,wala na nga ung bus.Naglalakad kami ng may kasamang pagtakbo.First time daw tumawid ni jAyson sa bawal tumawid,haha.(best first time ko tong ginawa,natawa ako.)Pagdating namin ni Jayson sa terminal,wala na nga ung bus.(umalis na ung bus nyo!!) Sambit ng mamang conductor,sarap suntukin,hindi man lang kami niradyo.
Sa sobrang excited namin,muntik pa kaming maiwan.Natakot kami ni jayson,kas iakala namin dumeretso na talaga ung bus.Dumeretso na nga,pero bumaba pala si jey at jin.Habang naglalakad kami ni jayson,Bigla ako hinila ni jin,sabi nya "diiiiittttooooo" nahiya naman kami ni jayson.Medyo natahimik ako kasi nahihiya nga ako sa nangyari.Bumalik kami ulit ng terminal at nagpanibagong sakay,at dun pa kami napapuwesto sa pinaka dulo."ayan dito tuloy tayo napunta sa dulo! kasalan nyong dalawa! pabirong sabi ni jin.Habang nakaupona kami,ayon kulitan,kwentuhan ng kung ano ano.
11:51 nakarating kami ng Quezon(sa aming munting tahanan).Pagkadating namin sa bahay,pahinga kami ng konti sa aming terrace,at sinalubong naman kami ng aking pinakamamahal at nag iisang reyna ng aming tahanan "ang aking inay" at pinakilala ko na din kaagad ang aking mga kasama sa aking mga magulang.Nakita na din nila ang aking ama na hind i na nakarecover sa knyang pagkaka aksidente noong ika dalawampu't apat ng gabi ng disyembre,taong Dalawang libo't walo.
Pagkatapos ko silang ipakilala,naghain na ng pagkain ang aking ina,at sabay sabay kaming kumain.Habang kumakain kami,kwentuhan na naman ng kung ano ano,at mga iteniraries.1:20 tumulak na kami papunta sa aming unang pupuntahan"UGO Bigyan Potters Garden".Lulan kami ng aming tora-tora kung tawagin at sa visaya naman ay haba-habal naman.Ang aking panagalawang kapatid ang nagmamaneho,habang nakatayo naman sa likod si jey,jin at jayson pati na rin ang aking ina at ang aking bunsong kapatid at mga pinsan habang ako naman ay nakaupo sa unahan.Pagdating namin kay UGO Bigyan Potters Garden.Nahihiya pa kaming pumasok,"hinanap pa ng inay ang asawa ng kanyang pamangkin na sya namang secreatary sa lugar na iyon at nandun naman sya.
Noong makapasok kami sa loob ng potters garden ay sari sari ang aming nakita.Sa unang pagkakataon nakapasok din ako sa lugar na iyon.Picture dito,picture doon.Sa una ding pagkakataon ay nakasama namin sa picture ang may ari ng Potters Garden na si Ugo Bigyan.
Pagkatapos namin sa Potters Garden ay nagtungo naman kami sa ilog "Lagaslasan River" dalawang oras at kalahati din kaming nagbabad sa ilog,picture uit dito picture doon.Kwentuhan na naman kami ng kung ano-ano habang nakababad kami sa tubig.
Habang pauwi na kami,hindi namin inaasahan ang pangyayari.Nawalan ng gasolina ang aminng sinasakyang tora-tora.Nagtulak kami,hanggang sa makarating ng bahay.